دلالت‌های تربیتی قصه آفرینش حضرت آدم (ع) با تاکید بر تفسیر کشف‌الاسرار

نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دکتری فلسفه‌ تعلیم و تربیت، گروه علوم تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 اکبر رضایی‌فرد، استادیار، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی -888 56441 تهران، ایران.

چکیده

در آیات قرآن، داستان آفرینش حضرت آدم (ع) به‌عنوان نمونه‌ای برجسته از تعلیم و تربیت انسان‌ها مطرح شده است. در این روایت، خداوند به‌عنوان نخستین مربی، فرآیند یادگیری و معرفت‌آموزی را به آدم (ع) تعلیم می‌دهد و او را در «دبیرستان ازل» با آموزش اسماء آشنا می‌سازد. این آموزش نه تنها به اهمیت یادگیری در سیر تکامل انسانی اشاره دارد، بلکه به ما می‌آموزد که هر فرد می‌تواند در مسیر تربیت نقش‌های متفاوتی ایفا کند.

مطالعه‌ای که به تفسیر «کشف‌الاسرار و عده الابرار» میبدی و روش کیفی و تحلیلی استنباطی پرداخته، مؤلفه‌های تعلیم‌وتربیت در داستان آفرینش آدم (ع) را بررسی کرده است. نتایج نشان می‌دهد که خداوند با کشف و تعلیم اسماء، مؤلفه‌های اساسی یادگیری را به حضرت آدم (ع) منتقل کرده و انسان را برای فهم عمق معرفت و حقیقت آماده می‌سازد. علاوه بر این، آدم (ع) می‌تواند به‌عنوان مربی و راهنما در فرآیند یاددهی و یادگیری نقش‌آفرینی کند که این امر بر مفهوم مشارکت اجتماعی و تعاملی در تعلیم و تربیت تأکید دارد.

عشق و محبتی که خداوند در وجود آدم (ع) به ودیعه گذاشته، عنصر کلیدی در تربیت عرفانی است و نشان‌دهنده نیاز به پیشرفت روحی و معنوی انسان می‌باشد. این موضوع تربیت را به‌عنوان فرآیندی مبتنی بر عشق و ارتباط عمیق معنوی با خداوند تعریف می‌کند و بر اهمیت دیدگاه‌های عرفانی در درک عمیق‌تر فرآیند تعلیم و تربیت تأکید دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات