A Hermeneutic Analysis of the Foundations for Denying the Verse of Wilāyah's Implication for Imamate: An Epistemological Critique of the Views of Fakhr al-Rāzī, Rashīd Riḍā, and ʿAlī al-Sālūs

Articles in Press

Document Type : The scientific research paper

Authors

1 عضو علمی پیام نور

2 هیات علمی دانشگاه علامه عسکری

3 عضو علمی دانشگاه علامه عسکری

10.30473/quran.2026.75554.1345

Abstract

This study seeks to epistemologically deconstruct the denial of the Verse of Wilāyah (Qur’an 5:55) as evidence for the doctrine of Imamate. Through a comparative and critical analysis of the exegetical methodologies of three prominent scholars—Fakhr al-Rāzī, Muḥammad Rashīd Riḍā, and Aḥmad ʿAlī al-Sālūs—this research investigates whether their rejection of the verse’s implication stems from impartial textual analysis or is fundamentally shaped by prior theological presuppositions. Employing a descriptive-analytical method together with a hermeneutical approach, the findings demonstrate that this denial arises from the formation of a “vicious hermeneutic circle.” In this process, the hegemony of the pre-understanding of the “denial of designated Imamate” has resulted in shared methodological deficiencies: (1) semantic selectivity that restricts the term walī exclusively to “friendship”; (2) the systematic undermining of definitive evidence, such as the mutawātir traditions concerning the occasion of revelation (shaʾn al-nuzūl) and the restrictive force of the particle innamā; and (3) the disregard of the principles of holistic hermeneutics. Ultimately, by drawing upon sources from both Sunni and Shiʿi traditions (al-farīqayn) and the responses of Imami exegetes (such as the authors of al-Mīzān and Tafsīr-e Namūneh), the study shows that an accurate understanding of the verse requires transcending polemical presuppositions, accepting soundly transmitted traditions (ṣaḥīḥ al-sanad), and assigning equitable weight to all contextual and narrative indicators.

Keywords

Main Subjects

Article Title [Persian]

تحلیل هرمنوتیکی مبانی انکار دلالت آیه ولایت: بررسی معرفت‌شناختی دیدگاه‌های علی سالوس، فخر رازی و رشید رضا

Authors [Persian]

  • بهزاد عطاران 1
  • محمد رصافی 2
  • حیدرعلی رستمی 3
1
2
3
Abstract [Persian]

این پژوهش با هدف کالبدشکافی معرفت‌شناختی انکار دلالت آیه ولایت (مائده: ۵۵) بر امامت، به تحلیل تطبیقی و انتقادیِ روش‌شناسی سه منتقد شاخص یعنی فخر رازی، محمد رشید رضا و علی سالوس می‌پردازد. مسئله اصلی این است که آیا انکار دلالت آیه توسط این منتقدان، محصول یک تحلیل متنی بی‌طرفانه است یا ریشه در پیش‌فرض‌های کلامی دارد؟ یافته‌های پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد هرمنوتیکی نشان می‌دهد که این انکار، ناشی از شکل‌گیری یک «دور هرمنوتیکی معیوب» است. در این فرایند، حاکمیت پیش‌فهمِ «انکار امامت منصوص» منجر به آسیب‌های روش‌شناختی مشترکی شده است: ۱) گزینشگری معنایی در تحدید واژه «ولیّ» به «دوستی»؛ ۲) تضعیف روشمند قرائن قطعی همچون روایات شأن نزول متواتر و دلالت حصر «إنّما»؛ و ۳) نادیده‌انگاری اصول هرمنوتیک جامع‌نگر. در نهایت، با استناد به منابع فریقین و پاسخ‌های مفسران امامیه (همچون صاحب المیزان و تفسیر نمونه)، اثبات می‌شود که فهم دقیق آیه مستلزم عبور از پیش‌فرض‌های جدلی، پذیرش روایات صحیح‌السند و وزن‌دهی عادلانه به تمامی قرائن سیاقی و روایی است.

Keywords [Persian]

  • شبهه در دلالت آیه ولایت
  • تحلیل هرمنوتیکی مبانی انکار دلالت آیه ولایت
  • معرفت شناسی دیدگاههای علی سالوس
  • معرفت شناسی دیدگاههای فخر رازی
  • معرفت شناسی دیدگاههای رشیدرضا
Quran and Religious Enlightenment

Articles in Press, Accepted Manuscript
Available Online from 10 August 2026

Files

History

  • Receive Date: 09 September 2025
  • Revise Date: 20 April 2026
  • Accept Date: 01 August 2026

Share

How to cite

Statistics