تحلیل انتقادی نظریه دلالت معجزه بر اثبات نبوت با تأکید بر آیات قرآن

نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری علوم قران و حدیث دانشگاه اصفهان

2 دانش آموخته دکتری علوم قرآن و حدیث دانسگاه پیام نور جنوب تهران

10.30473/quran.2026.75677.1348

چکیده

پیوند میان معجزه و نبوت از مسائل بنیادین علم کلام است که از دیرباز به عنوان یکی از دلایل اثبات صدق پیامبران مطرح بوده است. با این حال، این پرسش اساسی همچنان باقی است که قرآن کریم خود چه برداشتی از این پیوند دارد و تا چه اندازه معجزه را دلیل بر نبوت می‌داند. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و بر پایه تحلیل محتوای آیات مرتبط، دیدگاه‌های تفسیری و کلامی درباره دلالت معجزه بر نبوت را در پرتو منطق درونی قرآن مورد بازخوانی انتقادی قرار می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که قرآن هر چند به اعجاز خود تصریح می‌کند؛ اما هدف اصلی آن اثبات نبوت پیامبر اسلام(ص) نیست؛ بلکه غایت آن هدایت، تربیت و تذکر انسان‌هاست. تحلیل آیات مربوط به معجزات پیامبران پیشین نیز نشان می‌دهد که این معجزات اغلب در خدمت مقاصد هدایتی و اخلاقی بوده‌اند نه صرفاً ابزاری برای اثبات صدق رسالت. بر این اساس در منطق قرآن، معجزه نشانه‌ای الهی برای بیدارسازی فطرت و تأکید بر قدرت خداوند است که می‌تواند مؤید نبوت باشد؛ اما مبنای نهایی حقانیت پیامبران را تشکیل نمی‌دهد. این نتیجه زمینه بازنگری در مبانی کلامی سنتی را فراهم می‌سازد و نسبت میان نبوت، هدایت و معجزه را از منطق جدلی ـ اثباتی به منطق هدایتی ـ تربیتی منتقل می‌کند. در نهایت، این پژوهش می‌کوشد قرائتی نو از مفهوم اعجاز در چارچوب معرفت‌شناسی قرآنی ارائه دهد که در آن، ایمان بر پایه تعقل، آگاهی و اختیار انسانی استوار می‌گردد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 19 مرداد 1405
  • تاریخ دریافت: 03 مهر 1404
  • تاریخ بازنگری: 14 آبان 1404
  • تاریخ پذیرش: 01 آذر 1404