Payam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220Critical Review of Purposefulness of Divine Actions from the Point of View of Rene Descartes, Relying on Islamic Sourcesنقد و بررسی مسأله غایت‌مندی افعال الهی از دیدگاه رنه دکارت با تکیه بر منابع اسلامی1181092010.30473/quran.2023.66205.1166ENSayyed MojtabaJalaliAssistant Professor, Department of Islamic Education, Faculty of Literature and Humanities, Shahrekord Branch, Shahrekord University, Shahrekord, IranJournal Article20221126The purposefulness of divine actions is an important religious issue among thinkers. Belief in God's knowledge, wisdom, power, and justice requires the purposefulness of God's actions. This research is based on Rene Descartes' view on the answer to the question of determining the purposefulness of divine actions, which has been carried out through a descriptive-analytical method. In findings chapter, it explains Descartes' point of view in two areas of “the principle of the purposefulness of divine actions and the possibility of knowing the goals of divine actions. While confirming the first area of his view, in the second area and based on extra-religious evidence (reason) and internal religious foundations (Qur'an and hadiths), the raised misconception has been criticized and investigated. The result of the research shows that despite believing in the purposefulness of divine actions, Descartes considers it impossible to access and know the ultimate cause in divine actions due to human limitations, while in criticizing and confronting this matter and based on external evidence and teachings in the Qur’an and religion, divine actions not only have purpose, but also their recognition is possible and it has been acknowledged in various cases.غایت‌مندی افعال الهی از جمله مباحث مهم دینی در میان اندیشمندان است. اعتقاد به علم، حکمت، قدرت و عدالت خداوند، غایت‌مندی افعال خداوند را اقتضا دارد. پژوهش حاضر با محوریت دیدگاه رنه دکارت پیرامون پاسخ به شبهه تشخیص غایت‌مندی افعال الهی و با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. در یافته‌های پژوهش ضمن تبیین دیدگاه دکارت در دو حوزه؛ اصل غایت‌مندی افعال الهی و امکان شناخت غایات افعال الهی، ضمن تایید حوزه اول دیدگاه وی، در حوزه دوم و براساس قرائن برون دینی(عقل) و مبانی درون دینی (قرآن و روایات)، شبهه مطرح شده مورد نقد و بررسی قرار گرفته شده است. نتیجه پژوهش بیانگر آن است که دکارت به رغم اعتقاد به غایت‌مندی افعال الهی، دسترسی و شناخت علت غائی در افعال الهی را به دلیل محدودیت‌های انسان امری ناممکن می‌داند، حال آنکه در نقد و تقابل با این مطلب و براساس شواهد خارجی و آموزه‌های دینی قرآنی، افعال الهی نه تنها از غایت‌مندی برخوردار بوده، بلکه شناخت آنها نیز امکانپذیر بوده و در موارد گوناگونی بدان اذعان شده است.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10920_61a1249d3c34e64931d14c593913d772.pdfPayam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220Social Identity of Civil Society Based on Historiography Process of Surah Al-Baqarahهویت اجتماعی جامعه مدنی با تکیه بر فرآیند تاریخ‌نگاری سوره بقره19401092110.30473/quran.2023.66387.1176ENAliSaeediLecturer in the Department of Islamic Studies, Khatam Al-Anbia University, Tehran, Iran.Journal Article20221214According to historiographical evidence, Surah al-Baqarah was the first Surah that was revealed after the Hijrah in Madinah. The variety and extent of the topics in this Surah caused it to be revealed two times during the first and second years of the Hijrah. During its revelation, the society in which the Messenger of God (PBUH) appeared was not uniformed, rather it was formed by scattered tribes, groups, and masses. The lack of a central government and a single religion had caused them not to have a common identity. Therefore, an important part of their political-social life was spending in war with each other. With the efforts of the Messenger of God (PBUH), this scattered society turned into a united form with an Islamic identity. Surah al-Baqarah has advanced the process of building a religious community in Medina step by step, and in this way, there have been suitable platforms for the vulnerability of the prophetic community. Since these platforms could create favorable conditions for the weakening and collapse of the internal cohesion of the prophetic community and as a result of the violation of the collective covenant and the scattering of the believers from around the Prophet (PBUH), in Surah al-Baqarah, through designing an engineering model, God provided the path of integration and cohesion in the prophetic society.سوره بقره بنا بر ادله‌ی تاریخ‌نگاری، نخستین سوره‌ای است که پس از هجرت در مدینه نازل شده که تنوع و گستردگی موضوعات در این سوره، سبب شد که نزول دو سالهای به فاصله سالهای اول تا دوم هجرت را برای آن درنظر داشته باشیم. در بحبوحه‌ی عصر نزول این سوره، جامعه‌ای که رسول خدا (ص) در آن ظهور کرد، جامعه‌ای یکپارچه نبود، بلکه برعکس از قبایل، گروه‌ها و جماعات متفرق و پراکنده‌ای شکل گرفته بود که فقدان دولت مرکزی و نبود دین واحد سبب شده بود که هیچ‌گونه وجه هویتی مشترک نداشته باشد و لذا بخش مهمی از حیات سیاسی- اجتماعی آنها در جنگ با یکدیگر سپری شد. اما با تلاش رسول خدا (ص) این جامعه متفرق و پراکنده به جامعه‌ای یکدست با هویت اسلامی تبدیل شد.<br />بنابراین سوره بقره، فرآیند جامعه‌سازی دینی در مدینه را گام به گام به پیش برده و در این مسیر، بسترهای مناسبی برای آسیب‌پذیری جامعه نبوی وجود داشته است. از آنجا که این بسترها می‌توانست شرایط مساعدی در جهت تضعیف و فروپاشی انسجام داخلی جامعه نبوی و در نتیجه وقوع نقض عهد جمعی و پراکنده شدن مؤمنین از پیرامون پیامبر (ص) را از طریق تضعیف ارتباط و عهد و میثاق مؤمنان با خداوند ایجاد نماید، خداوند در سوره بقره ابتکار عمل را در دست گرفته و با طراحی یک مدل مهندسی، مسیر انسجام بخشی به جامعه نبوی را فراهم می‌نماید.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10921_e1bbe25bf96f8cdd3740d292fca4c4b1.pdfPayam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220Study of the Meaning of the Word “Shahr” in the Holy Qur’anواکاوی معنای واژه «شهر» در قرآن کریم41581092210.30473/quran.2023.66389.1177ENSedighehKhorramiPhD student of Quran and Hadith Sciences, Faculty of Humanities, Arak UniversityEbrahimEbrahimiDepartment of Jurisprudence and Fundamentals of Islamic Law, Theology and Islamic Studies
Allameh Tabataba'i UniversityFatemehDastranjDepartment of Quranic and Hadith Sciences, Faculty of Humanities, Arak UniversityJournal Article20221214The word “Shahr” is an important word in the calendar system of the Qur'an. As the main element of the Qur’an, words have a special place within its text. Therefore, studying and analyzing the meaning of Qur’anic words is a necessary method of understanding and correct interpretation of verses. This article aims to investigate the meaning of the word shahr in the Qur'an based on a descriptive-analytical method; Explaining the literal and idiomatic meaning, the application of this word in the Qur'an are as follows: the time to do or leave a certain task, measurement tool for valuing a specific phenomenon, one of the main bases of the calendar, and expressing God's genesis law in the number of months of the year. Some of the examples of shahr in the Qur'an are specific, meaning the crescent moon. In the cases where there is no specific example, it means the crescent moon in the customary and literal sense, which in order to observe caution and make calculations easier in custom, it is also used to mean a numerical month (30 days). Since God has based the guidance and development of humans on time, at the end of some of the discussed verses, God speaks about the piety and the need to pay attention to Divine limits, such as observing the limits of certain months and their rules.واژه «شهر» یکی از مهمترین واژه‌ها در نظام تقویمی قرآن است. واژه ها به عنوان عنصر اصلی کتاب قرآن جایگاه ویژه‌ای در آن دارند؛ لذا واکاوی معنای واژگان قرآنی از مهمترین روش‌های فهم و تفسیر صحیح آیات قرآن است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی درصدد بررسی معنای واژه «شهر» در قرآن برآمده است؛ لذا پس از تبیین معنای لغوی و اصطلاحی، موارد کاربرد این واژه در قرآن عبارتند از: ظرف زمان برای انجام یا ترک کار خاص؛ ابزار اندازه‌گیری با هدف ارزش گذاری پدیده‌ای خاص؛ یکی از ارکان اصلی تقویم؛ بیان قانون تکوینی خداوند در تعداد ماه‌های سال. در موارد نام برده شده، برخی از مصادیق «شهر» در قرآن مشخص و به معنای ماه هلالی است و در مواردی که مصداق معینی ندارد، در ظاهر عرفی و لغوی به معنای ماه هلالی است که به جهت رعایت احتیاط و محاسبه آسان‌تر در عرف، به معنای ماه عددی (30روزه) نیز به کار رفته است. از آنجا که خداوند هدایت و رشد انسان‌ها را وابسته به زمان قرار داده است؛ در پایان برخی از آیات مورد بحث، از تقوا و لزوم توجه به حدود الهی مانند رعایت حدود برخی ماه‌ها و احکام آن، سخن گفته شده است.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10922_021f813dff76f19228826447bd2f4878.pdfPayam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220Study of the Network Connections of Surah al-Inshiqāq with Its Adjacent Surahs (Infitār, Mutaffifīn, Burūj, Tāriq)بررسی پیوستگی‌های شبکه‌ای سوره انشقاق با سور همجوارش (سوره انفطار، سوره مطّففین، سوره بروج، سوره طارق)59721092510.30473/quran.2023.67706.1200ENNasrinElyasifarPhD Candidate of Qur’an and Hadith Sciences, Islamic Azad University, Karaj Branch, Iran.AbdulmajidTalebtashAssociate Professor, Department of Qur’an and Hadith Sciences, Islamic Azad University, Karaj Branch, Iran.DelaraاNemati PiraliAssociate Professor, Department of Qur’an and Hadith Sciences, Islamic Azad University, Karaj Branch, Iran.FeizullahAkbari DastakAssistant Professor, Department of Qur’an and Hadith Sciences, Islamic Azad University, Karaj Branch, Iran.Journal Article20230425The Holy Qur’an has a single source and there is no difference between its verses. Therefore, some Surahs of the Holy Qur’an may be put together to get a better understanding of them. And based on the method of verbal and spiritual analogies, one Surah should be placed at the center and the its connection with other Surahs of the Holy Qur’an would be discovered. “The network connection of the Surahs of the Qur’an” is a new term that speaks of the structural and content relation between Surahs. The methods of network connections between the Surahs of the Holy Qur’an can be summarized in the thematic congruence between adjacent Surahs, congruence between a set of Surahs, congruence between the beginning of a Surah and the end of the previous one, congruence between two consecutive Surahs at the beginning or end, rhyme, common purpose, and common theme. This research analyzes the network connections of Surah al-Inshiqāq with its adjacent Surahs (Al-Infitār, Mutaffifīn, Burūj, Tāriq) with a descriptive analytical method in two aspects of structural and content congruence. In conclusion, this Surah has structural and literary connections, including the congruence of the beginning, rhyme, analogy, and literary imagery, which all are in one structural group. The research also shows that this Surah has content connections including the Unity of God, mentioning the events of the Day of Judgment, grouping of people in the Day of Judgment, and common purposeقرآن‌کریم، منشأ واحدی دارد و میان آیات آن، اختلافی وجود ندارد؛ بنابراین می‌توان بعضی از سوره‌های قرآن‌کریم را در کنار هم قرار داد تا درک بهتری از آنها به دست آید. برای این کار می‌توان یک سوره را مبنا قرار داد. و براساس روش نظایر لفظی و معنوی ارتباط آن را با دیگر سوره‌های قرآن‌کریم، کشف کرد. تعبیر پیوستگی شبکه‌ای سوره‌های قرآن اصطلاح جدیدی است که از ارتباط ساختاری و محتوایی میان سوره‌ها سخن می‌گوید. روش‌های پیوستگی‌های شبکه‌ای میان سوره‌های قرآن‌کریم را در تناسب مضمونی میان سور همجوار، تناسب میان مجموعه‌ای از سور، تناسب آغاز سوره با پایان سوره پیشین، تناسب دو سوره پیاپی در شروع یا پایان، سجع، غرض مشترک و موضوع مشترک می‌توان خلاصه کرد. این تحقیق با روش توصیفی تحلیلی پیوستگی‌های شبکه‌ای سوره انشقاق با سور همجوارش (سوره انفطار، سوره مطّففین، سوره بروج، سوره طارق) را در دو جنبه تناسب ساختاری و محتوایی مورد بررسی قرار داده است. پژوهش بدست داده است که این سور دارای پیوستگی‌های ساختاری و ادبی شامل همسانی سرآغاز، سجع، تشبیه، تصویرپردازی‌های ادبی هستند که همه آنها را در یک گروه ساختاری جای می‌دهد؛ همچنین تحقیق به دست داده است که این سور دارای پیوستگی‌های محتوایی شامل توحید ربوبی، ذکر حوادث قیامت، گروه‌بندی انسان‌ها در قیامت و غرض مشترک هستند.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10925_4bbf75ddfaf62b5a52cbb741d1940ac8.pdfPayam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220The Role of Principle of “Individualization” in Education from the Perspective of Qur’an and Hadithنقش اصل «تفرّد» در تربیت از دیدگاه آیات و روایات73941092410.30473/quran.2023.67912.1209ENAliiGhazanfariAssociat Professor Department of Quranic Sciences, University of Quranic Sciences and EducationZahraFiroozabadiPhD Candidate of Imam Sadeq University, Tehran, Iran.Journal Article20230617“Individualization” (Tafarrud), a fundamental principle of education, means that a person, despite similarities with his fellows, has psychological characteristics and unique abilities that distinguish him from others. It is important to pay attention to this principle in identifying the talents and abilities of people and their proper direction for correct education. This article investigates the role of the principle of "individualization" in education from the perspective of the Qur’an and Hadith and examines its position in education based on a descriptive-analytical method. Findings show that the differences between people are divided into two categories, individual and group differences, and for individual differences, there are two concepts of inter-individual and intra-individual differences. People have inter-individual differences in terms of faith, knowledge, talents and abilities, emotions, and feelings. In addition, in terms of differences in abilities and talents in a person, they have intra-individual differences. Also, there are social differences in terms of social position, gender, geographical location, etc., so that paying attention to these differences is effective in the formation of correct education. Therefore, in educational matters, in order to achieve educational goals, attention should be paid to individual and social differences.تفرد از اصول بنیادین تعلیم و تربیت و بدین معناست که انسان با وجود داشتن شباهت هایی با هم نوعان خود دارای ویژگی های روانی و توانایی های منحصر به فردی است که او را از دیگران متمایز می کند. توجه به این اصل در شناسایی استعدادها و توانایی‌های افراد و جهت دهی مناسب آن ها در مسیر تربیت صحیح حائز اهمیت است. این نوشتار با هدف بررسی نقش اصل "تفرد" در تربیت از دیدگاه آیات و روایات و با شیوه‌ی توصیفی و تحلیلی به بررسی جایگاه اصل "تفرد" در تربیت می پردازد. بررسی های صورت گرفته بیانگر این است که تفاوت های بین افراد به دو دسته تفاوت های فردی و گروهی تقسیم شده و برای تفاوت های فردی دو مفهوم تفاوت های بین فردی و درون فردی وجود دارد. افراد از حیث ایمان،علم،استعداد ها و توانایی ها، عواطف و احساسات دارای تفاوت های بین فردی هستند و از حیث تفاوتهای موجود در تواناییها و استعدادهای مختلف در یک فرد دارای تفاوت های درون فردی می باشند. همچنان که از نظر جایگاه اجتماعی ، جنسیت، موقعیت جغرافیایی و ... تفاوت های اجتماعی دارند که توجه به این تفاوت ها در شکل گیری تربیت صحیح موثر است، لذا در امور تربیتی جهت نیل به اهداف تربیتی توجه به تفاوت های فردی و اجتماعی بسیار حائز اهمیت است.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10924_fc6ad4ccd885e542e9b1f9d1c6f20262.pdfPayam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220Answer to Misconception of Materiality of Extravagance; An Etymological and Semantic Studyبررسی شبهه مادی انگاشتن اسراف براساس داده‌های ریشه‌شناختی و معناشناختی951121092610.30473/quran.2023.68050.1205ENAmirhoseinHoseinzade AuoriM.Sc., Qur’an and Hadith Sciences, Faculty of Theology, Islamic Studies, and Guidance, Imam Sadeq University, Tehran, Iran.Mohammad HosseinAkhavan TabasiPhD of Qur’an and Hadith Sciences, University of Tarbiat Modarres, Tehran, Iran.MortezaOhadiPhD of Qur’an and Hadith Sciences, University of mazandaran, Tehran, Iran.Journal Article20230528Commentary writing on the Holy Qur'an has been a very important matter due to the position of this book among Muslims. Many works have been written in this field since long ago. One of the important points regarding the interpretations is their effect on the understanding of the Book by ordinary people and as a result, forming a public discourse of the Holy Qur’an. Extravagance (isrāf) is a Qur’anic term that occurs 23 times in this Holy Text. The discourse in the general culture of the meaning of extravagance brings the misconception that it has only a material and economic meaning. Based on this concept, many commentators have taken the task of justifying some of the uses of extravagance, such as “asrafū ‘alā anfusihim.” This research intends to answer the doubt by using etymological methods and structural semantics, in library tools. It concludes that there are two types of extravagance in the Holy Qur’an: first, the economic and material extravagance that is related to the consumption and can be seen in usages such as “kulū wal-shrabū wa lā tusrifū”. Second, which results from the application of the two mentioned methods, is equal to the mental state arising from excitement, greed, and lust. This meaning does not necessarily relate to the consumption, but appears in applications such as “lā tusrif fī al-qatl”.تفسیرنویسی بر قرآن کریم، به سبب جایگاه این کتاب نزد مسلمانان، امری بسیار مهم بوده که از دیرباز تاکنون آثار متعددی در این حوزه به رشته تحریر درآمده است. یکی از نکات مهم درخصوص تفاسیر، اثرگزاری آنها بر فهم مردم عادی از کتاب و در نتیجه تشکیل یک گفتمان عمومی از قرآن کریم است. اسراف یکی از اصطلاحات قرآنی است که 23 مرتبه در این کتاب کاربرد یافته است. گفتمان ایجاد شده در فرهنگ عمومی از معنای اسراف، این شبهه را دامن می‌زند که اسراف صرفاً معنایی مادی و اقتصادی دارد. براساس همین انگاره، بسیاری از مفسران در توجیه برخی از کاربردهای اسراف همچون «اسرفوا علی انفسهم» به تکلف افتاده‌اند. در این پژوهش بناداریم تا با استفاده از روش‌های ریشه‌شناسی و معناشناسی ساخت‌گرا، در یک مطالعه کتابخانه‌ای، به این شبهه پاسخ دهیم. نتیجه این پژوهش آنکه در قرآن کریم دوگونه اسراف وجود دارد: نخست همان اسراف اقتصادی و مادی که مربوط به حوزه مصرف میشود و در کاربردهایی نظیر«کلوا و اشربوا و لاتسرفوا» مشاهده می‌گردد. معنای دیگر اسراف، که از رهاورد کاربست دو روش مذکور حاصل میشود، برابر حالت روانی برخاسته از هیجان، حرص و ولع است که الزاماً مربوط به حوزه مصرف نمی‌شود و در کاربردهایی نظیر «لاتسرف فی القتل» ظاهر میشود.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10926_1aea5968a3b4ef916281d60b96bf34a8.pdfPayam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220Effective Discourses in the Formation of Interpretive Innovations during Last Two Centuriesگفتمان‌های مؤثر در شکل‌گیری نوآوری‌های تفسیری در دو سده اخیر1131301092710.30473/quran.2023.68066.1208ENMarzieMirzaiePhD student of Quran and Hadith Sciences Candidate of Law, Islamic Azad University, Sciences and Research Branch, Tehran, IranMehdiMehriziAssociate Professor, Department of Training the Qur’an, Islamic Azad University, Sciences and Research Branch, Tehran, Iran.Sayyed Mohammad AliAyaziAssistant Professor, Department of Qur’an and Hadith Sciences, Faculty of Theological Law and Political Sciences, Islamic Azad University, Sciences and Research Branch, Tehran, IranJournal Article20230603Exegetical theories of human knowledge include human understanding of the divine word. No textual theory is formed in a vacuum. The prominent events and currents in the society, both political and cultural, create discourses in the society. Social events such as Marxism, liberalism, nationalism and other schools, the formation of international institutions and human rights, the occurrence of religious reformism, the fight against colonialism in Islamic countries, etc. during the last century created discourses in the society that caused changes in scientific attitudes and human and Islamic sciences, and then, the interpretation of the Qur'an. Compared to the traditional interpretation of the past fourteen centuries, these discourses placed in the form of a re-thinking or new-thinking interpretation. According to the claim of the immortality of the Qur'an, this validity is responsible for its relevance to the times. The interpretation and reading of the Qur'an is responsible for this update. Therefore, this article tries to refer to the effective discourses in recent centuries with the help of social issues and analytical approach and to measure the reflection of these discourses and the new and innovative opinions of commentators and researchers in the form of concrete examples of the impact of these discourses. The selected discourses are the discourse of religious reformation and return to the Qur'an, the discourse of new schools and isms, and the discourse of experimental sciences. However, there are definitely other effective discourses that cannot be discussed in this article. The purpose of this research is to gain self-awareness in discourse-oriented interpretations and attempt to conceptualize discourses. It is an attempt to provide a framework for some of the effective factors in interpretive innovation.نظریات تفسیری، معرفت بشری شامل فهم انسان از کلام الهی است. و هیچ نظریه متنی در خلا شکل نمی‌گیرد. وقایع و جریانات مبرز در جامعه اعم از سیاسی، فرهنگی، گفتمان‌هایی را در جامعه ایجاد میکند. در سده اخیر رویدادهای اجتماعی چون ورود مارکسیسم و لیبرالیسم و ناسیونالیسم و دیگر مکاتب و تشکیل نهادهای بین‌المللی و حقوق بشری و رخ‌دادن اصلاح‌گرایی دینی، مبارزه با استعمار در کشورهای اسلامی، و غیره، گفتمان‌هایی در جامعه ایجاد کرد که موجب تغییر نگرشهای علمی و علوم انسانی و اسلامی و به تبع آن تفسیر قرآن داشت. این گفتمانها در نسبت با تفسیر سنتی چهارده قرن گذشته، به شکل تفسیر بازاندیشانه یا نواندیشانه روی‌داد و از با توجه به ادعای جاودانگی قرآن، این جاوادانگی وامدار تناسب آن با زمانه است و تفسیر و خوانش قرآن عهده‌دار این به‌روزآوری است. لذا این نوشتار تلاش میکند، با استمداد از مباحث اجتماعی و نگرش تحلیلی به گفتمان‌های مؤثر در سده‌های اخیر پرداخته و انعکاس این گفتمانها و نظرات جدید و نوآورانه مفسران و محققان به شکل مصداق‌های عینی از تأثیر این گفتمانها بسنجیم. مهمترین گفتمان‌های منتخب؛ گفتمان اصلاح‌گری دینی و بازگشت به قرآن، گفتمان مکاتب جدید و ایسم‌‌ها ، گفتمان علوم تجربی بود .البته گفتمان‌های موثر دیگری قطعا وجود دارد که در این نوشتار مجال پرداختن به آن نیست. هدف از این پژوهش دستیابی به خودآگاهی در تفسیرهای گفتمان محور و تلاش برای مفهومینه‌کردن گفتمان‌هاست. و سعی در ارائه چارچوبی برای بخشی از عوامل موثر در نوآوری تفسیری است.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10927_b94cffbe7a37c1da3fb844c3425b257d.pdfPayam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220A Critical Review of Qaffārī's Opinion on Infallibility with Regard to Shiite and Sunni Commentariesنقد شبهات قفاری در باب عصمت با تکیه بر تفاسیر شیعه و سنینقد شبهات قفاری در باب عصمت با تکیه بر تفاسیر شیعه و سنی1311461092810.30473/quran.2023.68072.1206ENShahab Al-DinVahidi MehrjerdiAssociate Professor, Department of Islamic Philosophy and Wisdom, University of Meybod, Iran.SaeedRohaniPhD of Shi'a Studies, University of Religions and Islamic Denominators, Iran.Journal Article20230530The infallibility of Imams (AS) is one of the true beliefs of Shiites, for the Imam is the messenger of God and the guardian of the Divine religion. This fundamental belief has been disputed and challenged by the Shiite opponents, among them are the misconceptions raised by Dr. Qaffārī. His doubts include, for instance, the doubt that this belief has been innovative concerning its background, the rejection of Shiite reasons for infallibility regarding the Qur'an and intellect, and the fruitlessness of this belief for Shi’a. This study, first, deals with the doubts of Qaffārī about infallibility and then answers the doubts and objections raised in this regard, relying on the verses of the Holy Qur’an and Shiite and Sunni commentaries. Referring to the Holy Qur'an, it is proved that the subject of infallibility is mixed with the position of Imamate and succession. Accordingly, the source of division among the Islamic Ummah is the lack of belief in the infallibility of the Messenger of God (PBUH) and his successors, which has caused seditions and disputes since the death of the Prophet (PBUH) until now. As a result, to come out of the current conditions of the Islamic world, Muslims should believe in the necessity of obeying the Infallible 'Ul al-'Amr.عصمت امامان (ع) یکی از اعتقادات راستین شیعیان است. از این جهت از سوی مخلفان شیعه در باب عصمت شبهاتی را مطرح کرده‌اند؛ از آن جمله می‌توان به شبهات قفاری در باب عصمت مانند شبهه مخترع بودن این نظریه در پیشینه‌ی اعتقاد به عصمت، ردّ دلایل شیعه بر عصمت از قرآن و عقل و بی‌ثمر بودن اعتقاد به عصمت برای شیعه نام برد. تحقیق حاضر در وهله اول به بیان شبهات قفاری در باب عصمت می‌پردازد و سپس شبهات را با بررسی آیات عصمت پاسخ می‌گوید. در باب نتایج حاصله این تحقیق می‌توان گفت که مبحث عصمت با بحث امامت و جانشینی درآمیخته است. لذا مبنای تفرقه میان امت اسلامی را عدم اعتقاد به عصمت رسول خدا (ص) و جانشینان آن حضرت میباشد که موجب بروز تفرقه و فتنه از زمان رحلت پیامبر(ص) تاکنون شده است. لذا راه برون‌رفت از شرایط کنونی دنیای اسلام را اعتقاد به لزوم اطاعت از اولی الأمر معصوم می‌داند.
مقاله حاضر به روش تحلیل محتوا و جمع‌آوری اطلاعات به‌صورت کتابخانه‌ای به نقد و پاسخ به شبهات قفاری در باب عصمت، با تکیه بر آیات قرآن در باب عصمت با تکیه بر تفاسیر شیعه و سنی تدوین شده است.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10928_d89ab0c7e4b322d2f6b0e744ddebe40e.pdfPayam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220Tawfīqī1 or Ijtihādī of Naming Surahs of the Qur'an and Its Jurisprudential Effectsتوقیفی یا اجتهادی بودن نام‌گذاری سور قرآن و آثار فقهی آن1471641092910.30473/quran.2023.68372.1212ENWryaHafidiAssistant Professor, Department of Shafe’i Jurisprudence and Law, University of Kurdistan, Iran.0000-0002-0981-9624Sayyed Mohammad RezaHasheminiaAssistant Professor, Department of History and Archaeology, Islamic Azad University, Central Tehran, Iran.Journal Article20230626The Qur'an, like other holy books, has smaller sections that are called "Surahs" based on the Qur'anic verses. The significant and privileged position of the Qur'an is accepted by all Islamic religions, and the effort to preserve this position, along with the divinity of its words, has caused most of the debates that refer to the structure of the Qur'an to be considered Tawfīqī (non-arbitrary) matters. The arrangement of the verses and the scope of the Surahs is one of the things that there is a consensus on their being non-arbitrary; However, there are two general views regarding the naming of the Surahs of the Qur'an. Most of the Qur'anic scholars believe that based on narrative and rational reasons, the naming of Surahs is one of the non-arbitrary matters; while some experts have considered it as a matter of ijtihād<sup>2</sup>. The acceptance of each point of view will have different jurisprudential effects. This research is of a qualitative type and has investigated the mentioned issue through a descriptive-analytical method based on content analysis. This study by inferring the arguments of both views and relying on the historical analysis of the stages of naming the Surahs of the Qur'an, has preferred the view of Ijtihādī-oriented naming. Of the most important jurisprudential effects of accepting ijtihād in naming Surahs of the Qur'an is the permissibility of accepting new names for Surahs, the point that the Qur'anic names do not imply the valuing of people or the subject, the impossibility of inferring jurisprudential rulings by referring to the names of the Surahs or proving the virtue of names, etc.قرآن همچون سایر کتب آسمانی، دارای بخش‌های کوچک‌تر است که براساس آیات قرآنی، «سوره» نامیده شده است. جایگاه متمایز و ممتاز قرآن مورد پذیرش همه مذاهب اسلامی است و تلاش برای حفظ آن، در کنار قداست و قدسی بودن الفاظ سبب شده، غالب مباحثی را که ناظر به ساختار قرآن است، از امور توقیفی به‌شمار آورند. چنیش آیات و محدوده سوره‌ها از اموری است که اتفاق‌نظر بر توقیفی بودن آنها وجود دارد؛ اما در خصوص نام‌گذاری سوره‌های قرآن دو دیدگاه کلی وجود دارد. اکثر قرآن‌پژوهان با استناد به دلایل نقلی و عقلی معقتدند نام‌گذاری سوره‌ها از امور توقیفی بوده؛ در حالی‌که برخی از صاحب‌نظران آن را از امور اجتهادی دانسته‌اند و پذیرش هر دیدگاه، آثار فقهی متفاوتی به‌دنبال خواهد داشت. پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و با روش توصیفی ـ تحلیلی بر پایه تحلیل محتوا به بررسی مسأله مذکور پرداخته و با استقرای ادله طرفین و استمداد از تحلیل تاریخی مراحل نام‌گذاری سوره‌های قرآن، دیدگاه اجتهادی بودن نام‌گذاری سوره‌های قرآن را ترجیح داده است. از مهمترین آثار فقهی پذیرش اجتهادی بودن نام‌گذاری سوره‌های قرآن، می‌توان به جواز پذیرش نام‌های جدیدِ سوره‌ها، عدم دلالت نام‌های قرآنی بر ارزش‌گذاری افراد یا موضوع، عدم امکان استنباط احکام فقهی با استناد به اسامی سور یا اثبات فضیلت مسمی و... اشاره کرد.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10929_777b3f4291a0a205913def613c663571.pdfPayam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220Criticism of Christophe Luxenberg's View on the Verse, "Wa Qaṭṭa'nāhum Ithnatay 'Ashrata Asbāṭan" (وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَی عَشْرَةَ أَسْباطا)نقد دیدگاه کریستف لوکزنبرگ درباره‌ی آیه‌ی «وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَیْ عَشْرَةَ أَسْباطاً...»1651741093010.30473/quran.2023.68525.1218ENMohammadaliHematiAssociate Professor, University of Sciences and Teachings of the Holy Qur’an. Iran.Journal Article20230713Grammarians and commentators disagree about the syntactic role of "asbātan" in the verse "…wa Qaṭṭa’nāhum Ithnatay ‘Ashrata Asbāṭan…" (وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَیْ عَشْرَةَ أَسْباطا) Al-Aʿrāf:160). They have proposed several roles for it. Based on Arabic rules, nouns after eleven to ninety-nine must be singular and accusative. In the above verse, "asbāṭan" ((أسباطاً) is placed after the number twelve must follow this rule and be singular, while it is plural which is incompatible with Arabic grammar. Four grammatical roles are mentioned for it in syntactic sources and interpretations. Christoph Luxenberg, the author of the book "Syro-Aramaic Reading of the Qur'an", has claimed that the grammatical role of "asbaṭan" is a determination of specification (التمییز) not according to the Arabic grammar, but to the Syriac grammar. He believes that the reason for the disagreement of commentators and grammarians about the role of "asbāṭan" (أسباطاً) is their unfamiliarity with Syriac Aramaic language and its influence on the Arabic language and the Qur'an. The current research has reviewed Luxenberg's point of view with the library method and comparative approach. Although there are some similarities between Syriac and Arabic grammar, the results indicate that Luxenberg's claim is not true.نحویان و مفسران درباره‌ی نقش نحوی «أَسْباطا» در آیه‌ی «وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَیْ عَشْرَةَ أَسْباطاً...» اختلاف نظر دارند و چند نقش برای آن قائل شده‌اند. بر اساس دستور زبان عربی، معدود اعداد یازده تا نوزده باید مفرد و منصوب بیاید. معدود عدد « اثْنَتَیْ عَشْرَةَ» (دوازده) در آیه‌ی فوق باید به صورت «سبطاً» بیاید، درحالی که به صورت جمع و منصوب آمده که خلاف قاعده است. به همین جهت چهار نقش دستوری برای آن در منابع نحوی و تفسیری ذکر شده است. از میان خاورشناسان قرآن پژوه، کریستف لوکزنبرگ نویسنده‌ی کتاب «قرائت سریانی- آرامی از قرآن»، معتقد است که نقش دستوری «أَسْباطا» تمییز است؛ اما نه بر اساس دستور زبان عربی، بلکه مطابق دستور زبان سریانی. ایشان اختلاف نظر نحویان و مفسران را در نقش «أَسْباطا» به دلیل عدم آشنایی آنان از زبان آرامی سریانی و تأثیر آن بر زبان عربی و قرآن می‌داند. پژوهش حاضر با روش کتابخانه‌ای و مطالعه‌ی تطبیقی، به نقد و بررسی دیدگاه لوکزنبرگ در این باره پرداخته است. گرچه بین نحو سریانی و عربی در مواردی مشابهت وجود دارد، ولی نتایج حاکی از آن است که در مورد ادعای لوکزنبرگ صادق نیست.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10930_f72e64aaf823948a17637d76b1b05f95.pdfPayam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220A Comparative Study of Amount of Social Participation and Its Relation with Anomie Feeling in Qur'an and Testamentsبررسی تطبیقی میزان مشارکت اجتماعی و ارتباط آن با احساس آنومی در قرآن و عهدین1751941093310.30473/quran.2023.67951.1204ENAliHasanniaAssociate Professor, Department of Qur’an and Hadith Sciences, Shahed University, Tehran, Iran.ZahraFazeliPhDstudent inPolitical Sociology, Sciences and Researches Branchof the islamic Azad University,, Tehran, Iran.Mohammad RezaFazeliPhDstudent in comparative interpretation University of Qur’anic Sciences and Educatian, Tehran, Iran.Journal Article20230518Social issues and social participation and deviations are important issues in divine discussions and teachings. In a number of verses of the Qur’an and the Testaments, the issue of social participation and feeling of anomie has been discussed with similarities and differences. The questions raised here, “what cases and examples of the meaning of anomie are expressed in the Holy Qur’an and the Testaments?” and “what is its relation with social participation?” This research studies and analyzes the issue in the Holy Qur’an and the Testaments, using the comparative study and the descriptive-analytical method. In conclusion, if the members of the society consciously organize their actions, participate with each other, and obey the commands of God and the Prophets, problems and dilemmas mostly will be solved by themselves and the society will move towards happiness and prosperity. In contrast, if the participation and mutual solidarity of people in the society are lost and disobedience to the divine commands and opposition to the divine prophets become widespread in the society, members become abnormal. In case this situation spreads in the society generally, the society will suffer from anomie, abnormality, and disorder.مباحث اجتماعی و مشارکت و انحرافات اجتماعی از مسائل حائز اهمیت در مباحث و آموزه‌های الهی میباشد. در تعدادی از آیات قرآن و عهدین با شباهت‌ها و تفاوت‌هایی به موضوع مشارکت اجتماعی و احساس آنومی پرداخته شده است. اکنون پرسش آن است که چه موارد و نمونه‌هایی از معنای آنومی در قرآن کریم و عهدین بیان شده است و رابطۀ آن با مشارکت اجتماعی چیست؟ پژوهش حاضر قرآن کریم و عهدین را مورد واکاوی قرار داده و با روش توصیفی- تحلیلی مورد بررسی تطبیقی و مقایسه‌ای قرار داده است. نتیجه پژوهش آن است که اگر افراد جامعه اعمال خود را آگاهانه سازمان دهند و با یکدیگر مشارکت داشته باشند و مطیع فرامین الهی و پیامبران خود باشند بسیاری از مشکلات و معضلات خود به خود حل میشود و جامعه به سوی خوشبختی و سعادت حرکت می‌کرد. ولی در شرایطی که مشارکت و همبستگی متقابل افراد در جامعه از میان برود و عدم اطاعت‌پذیری از فرامین الهی و مخالفت با پیامبران الهی در جامعه رواج پیدا کند، بنابراین افراد نابهنجار شده و این حالت وقتی به صورت عام در جامعه شیوع پیدا کند جامعه دچار آنومی و ناهنجاری یا نابسامانی میشود.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10933_c7bce43c3fe0d055dedfaa7faa742e77.pdfPayam Noor UniversityQuran and Religious Enlightenment2717-44764220240220The Role of Gender and Culture in The Traditional and Modern Interpretation of the Holy Qur’anنقش جنسیت(فرهنگ) در تفسیر سنتی و مدرن قرآن کریم با تاکید نقد دیدگاه بانو امین و آمنه ودود در تفسیر برخی از آیات مربوط زنان و عوامل ارائه تفسیر مدرن1952081093110.30473/quran.2023.67704.1199ENRezvanJalalifarPhD Candidate of Qur’an and Hadith Sciences, Islamic Azad University, Karaj, Iran.SousanAle RasoulProfessor, Department of Qur’anic Sciences and Islamic Mysticism, Islamic Azad University, Karaj, Iran.MehdiMehriziAssociate Professor, Department of Qur’an and Hadith Sciences and Researches Branchof the islamic Azad University,, Tehran, Iran.Journal Article20230424The existence of differences in the interpretive opinions of Muslims is undeniable, and one of the serious issues in exegetical discussions is to find the root of the differences in the opinions of commentators of the Holy Qur’an (especially in presenting traditional or modern interpretations). Commentators have different preconceptions and views on various issues, especially about some verses related to women. Some commentators have a traditional view and some have a modern view. This essay examines culture and gender and their role in providing traditional and modern interpretation. The method of collecting materials is desk study and the method of processing them is descriptive-analytical. After the investigations, it was found that different presuppositions and cultures play a role in presenting different interpretations and an example of traditional commentary about women can be seen in the commentary of Banu Amin and an example of modern interpretation can be seen in the opinions of Amina Wadud, and their opinions also had problems that were pointed out. The factors causing modern interpretations are: 1- The flourishing of human reasons; 2- Journeys; 3- meeting special people, 4- Cultural and social conditions.ریشه‌یابی تفاوت آراء مفسران قرآن کریم (خصوصا در ارائه تفسیرهای سنتی یا مدرن) از مباحث جدی در حوزه مطالعات اسلامی است. برخی از مفسران درحوزه آیات مربوط به زنان دیدگاه‌های سنتی ارائه داده‌اند و برخی دیگر دیدگاه‌های مدرن ارائه کرده‌اند مقاله پیش رو به بررسی جنسیت(به معنای فرهنگ) پرداخته و تاثیر آن را در ارائه تفسیر سنتی و مدرن بررسی می‌نماید و در نهایت بررسی میکند چه عواملی در ارائه دیدگاه‌های مدرن تاثیرگذار است. روش جمع‌آوری مطالب به صورت کتابخانه‌ای بوده و روش پردازش به آنها به صورت توصیفی-تحلیلی میباشد. پس از بررسی‌ها مشخص شد پیش فرض‌ها و فرهنگ‌های متفاوت در ارائه تفاسیر متفاوت نقش دارند که نمونه ارائه تفسیر سنتی درباره زنان در تفسیر بانو امین دیده میشود و نمونه تفسیر مدرن در دیدگاه‌های آمنه ودود وجود دارد عواملی هم که سبب ارائه تفاسیر مدرن میشود عبارتنداز: 1- شکوفایی عقول‌بشر؛ 2- سیروسفر؛ 3- مواجهه با افراد خاص و 4- شرایط فرهنگی و اجتماعی.https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_10931_1621e42053bf56cd03d1d117b96be668.pdf