Payam Noor University Quran and Religious Enlightenment 2717-4476 2 2 2022 02 20 A Comparative Study of the Word "Ghanimtum" in Verse 41 of Surah Anfāl from the Perspective of Shiite and Sunni Narrators and Commentators بررسی تطبیقی واژه «غنمتم» در آیه‌ی41 سوره انفال از منظر مفسران شیعه و اهل سنت 53 65 8344 10.30473/quran.2022.8344 EN Ali Qazanfari Assistant Professor, Department of Comparative interpretation (تفسیر تطبیقی), University of Science and Education, Tehran, Iran Malihe KhodaBandehloo PhD student in Quranic and Hadith Sciences, Kowsar Educational Complex, Tehran, Iran Journal Article 2021 09 10 The obligation of khums, which is understood from verse 41 of Surah Anfāl, is one of the Furūʿ ad-Dīn of Islam and is the common among Shi'a and Sunni. Of course, they disagree about the concept and scope of this divine duty, namely the word "Ghanimtum ". Shi'a scholars, citing the absoluteness of the word Ghanimtum and the words "Min Shayʿ " in the verses and hadiths of the infallibles (AS), call any benefit that man obtains as Ghanimtum. The Sunni scholars also, since there is no restriction in its original meaning, and by quoting the word "Min Shayʿ" and the narrations of the Prophet (PBUH), have interpreted the word Ghanimtum as everything that a person obtains. But for customary reasons they consider it bound to spoils of war. Because the narrations of the Prophet (PBUH) which stated only the division of spoils, never indicate the monopoly of khums on spoils of war and the interpretation of spoils to spoils of war by the followers are mostly the result of their ijtihad. This article tries to examine the word Ghanimtum from the perspective of Shi'a and Sunni scholars by using the library and analytical-descriptive method in order to reveal the reasons for the scholars' disagreement.<br />Keywords: Fiqh, Khums, Ghanimtum, Sunnis, Shi’a. وجوب خمس که از آیه 41 سوره انفال فهمیده می‌شود، از فروع دین اسلام و مورد اتفاق همه‌ی مسلمانان، در بعضی وجوه همچون مفهوم و گستره واژه غنیمت میان علمای فریقین اختلاف نظر وجود دارد. علمای شیعه با استناد به مطلق بودن واژه غنیمت و کلمات تأکیدی و کلمه «من شیء» در آیه و روایات معصومین (علیهم السلام) به هر بهره‌ای که انسان بدست آورد غنیمت می‌گویند. علمای اهل‌سنت نیز از آن جا که در معنی اصلی آن قیدی وجود ندارد و با استناد به کلمه «من شیء» و روایات پیامبر(صلی الله علیه و آله)، واژه غنیمت را در هر چیزی که انسان بدست می‌آورد، معنا کرده‌اند ولی به خاطر دلایل عرفی آن را مقید به غنائم جنگی می‌دانند چراکه ‌روایات پیامبر(صلی الله علیه وآله) که تنها تقسیم غنائم را بیان کرده، هرگز بیانگر انحصار خمس در غنیمت جنگی نیست و تفسیر غنائم به غنائم جنگی از سوی تابعین، بیشتر نتیجه اجتهاد آنهاست.<br />این مقاله در تلاش است با بهره‌گیری از روش کتابخانه‌ای و تحلیلی ـ توصیفی به بررسی واژه غنیمت از منظر علمای شیعه و اهل سنت پرداخته تا دلایل اختلاف نظر علما آشکار گردد. https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_8344_0e856ce95280a2e0f8f1b8d1a950ac85.pdf