Payam Noor University Quran and Religious Enlightenment 2717-4476 6 1 2025 08 23 Analysis of the Concept of Verse 106 of Surah al-Baqarah with an Emphasis on the Method of Dating واکاوی مفهوم صحیح آیه 106 بقره با تاکید بر روش تاریخ‎گذاری 103 118 12428 10.30473/quran.2025.74284.1317 EN Asghar Tahmasebi Boldaji Assistant Professor, Quranic Sciences and Hadith, Shahrekord University, Shahrekord, Iran. Journal Article 2025 01 23 Verse 106 of Surah <em>al-Baqarah</em>, known as the "Verse of Abrogation (<em>Naskh</em>),"  is one of the most important pieces of evidence cited by those who believe in abrogation (<em>Naskh</em>) within the Quran. They argue that this verse explicitly refers to the abrogation of Quranic verses. Aside from the internal textual analysis of the verse, dating this verse and the abrogating verses can aid in a correct understanding of it. The present study, using a descriptive-analytical method, aims to examine the date of revelation of Verse 106 of <em>al-Baqarah</em> and the abrogating verses, and in doing so, analyzes the historical relationship between this verse and the abrogating verses in terms of dating. The research findings indicate that the abrogating verses were revealed after Verse 106 of Surah <em>al-Baqarah</em>. Therefore, the meaning of abrogating Quranic verses based on this verse is rendered meaningless, as no abrogation had occurred before this verse for God to then refer to the philosophy of abrogating Quranic verses. The correct meaning of this verse, considering its dating and the context of its revelation is the abrogation of previous divine laws by the Holy Quran. آیه ۱۰۶ بقره مشهور به آیه نسخ یکی از مهم‌ترین ادله قائلان به نسخ در قرآن است؛ که بر این باورند این آیه به صراحت به مقوله نسخ آیات قرآن اشاره نموده است. جدای از تحلیل درون متنی آیه(که پژوهش‎هایی در این باره انجام شده است) تاریخ‎گذاری این آیه و آیات ناسخ می‌تواند به فهم صحیح این آیه کمک کند. پژوهش فرا رو با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی تاریخ نزول آیه ۱۰۶ بقره و آیات ناسخ می‎پردازد و از این رهگذر، ارتباط این آیه با آیات ناسخ را به لحاظ تاریخ‎گذاری این آیات، مورد واکاوی قرار می‎دهد. از نتیجه پژوهش برمی‌آید که تاریخ نزول آیات ناسخ پس از نزول آیه ۱۰۶ بقره بوده است که بر این اساس معنای نسخ آیات قرآن با استناد به این آیه بی‌معنا است؛ زیرا قبل از این آیه نسخی صورت نگرفته که به دنبال آن خداوند به فلسفه نسخ آیات قرآن اشاره نماید. معنای صحیح این آیه با توجه به تاریخ‎گذاری و فضای نزول آن، به معنای نسخ شریعت‎های آسمانی پیشین به وسیله قرآن کریم است. https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_12428_80685fae68e638edc42ac9bfbbea6836.pdf