دانشگاه پیام نور Bi-Quarterly Quran and Religious Enlightenment 2717-4476 6 1 2025 08 23 حکمرانی قرآنی و تحلیل تطبیقی با نظریه‌های مدرن حکمرانی قرآنی و تحلیل تطبیقی با نظریه‌های مدرن 49 68 12421 10.30473/quran.2025.74858.1328 EN هادی زینی ملک آباد استادیارگروه علوم قرآن و حدیث،دانشکده الهیات،حقوق و معارف اسلامی دانشگاه سیستان و بلوچستان،زاهدان،ایران Journal Article 2025 06 08 در دنیای معاصر که مفاهیم حکمرانی و توسعه بیش از پیش به دغدغه‌ای جهانی بدل شده‌اند، جوامع اسلامی نیز در پی آن‌اند تا الگویی بومی، کارآمد و در عین حال ریشه‌دار در منابع دینی خود برای حکمرانی مطلوب ارائه دهند. این مقاله با تأکید بر قرآن کریم به‌عنوان بنیادی‌ترین منبع هدایت در اسلام، می‌کوشد اصول و مؤلفه‌های حکمرانی مطلوب را در پرتو آیات الهی استخراج و تحلیل کند. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و بر پایه بررسی منابع تفسیری معتبر، نشان می‌دهد که مفاهیمی چون عدالت، شوری، امانت‌داری، مسئولیت‌پذیری، نفی استبداد، اقامه قسط و حاکمیت قانون الهی، از ارکان اساسی حکمرانی مطلوب در نگاه قرآن‌اند. این مؤلفه‌ها، علاوه بر آن‌که پشتوانه مشروعیت دینی حکومت را تأمین می‌کنند، زمینه‌ساز مشارکت مردم، شفافیت تصمیم‌گیری و تحقق توسعه‌ای پایدار و اخلاق‌محور در چارچوب نظریه توسعه اسلامی هستند. مقاله همچنین تلاش می‌کند این الگو را در نسبت با نظریه‌های مدرن حکمرانی تحلیل کرده و ظرفیت‌های متمایز و مکمل آن را آشکار سازد. نتیجه پژوهش آن است که بازگشت به مبانی قرآنی، نه صرفاً راهی برای احیای سنت، بلکه ضرورتی برای بازتعریف مفاهیم معاصر توسعه و حکمرانی در بستر جوامع مسلمان به‌شمار می‌رود. در دنیای معاصر که مفاهیم حکمرانی و توسعه بیش از پیش به دغدغه‌ای جهانی بدل شده‌اند، جوامع اسلامی نیز در پی آن‌اند تا الگویی بومی، کارآمد و در عین حال ریشه‌دار در منابع دینی خود برای حکمرانی مطلوب ارائه دهند. این مقاله با تأکید بر قرآن کریم به‌عنوان بنیادی‌ترین منبع هدایت در اسلام، می‌کوشد اصول و مؤلفه‌های حکمرانی مطلوب را در پرتو آیات الهی استخراج و تحلیل کند. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و بر پایه بررسی منابع تفسیری معتبر، نشان می‌دهد که مفاهیمی چون عدالت، شوری، امانت‌داری، مسئولیت‌پذیری، نفی استبداد، اقامه قسط و حاکمیت قانون الهی، از ارکان اساسی حکمرانی مطلوب در نگاه قرآن‌اند. این مؤلفه‌ها، علاوه بر آن‌که پشتوانه مشروعیت دینی حکومت را تأمین می‌کنند، زمینه‌ساز مشارکت مردم، شفافیت تصمیم‌گیری و تحقق توسعه‌ای پایدار و اخلاق‌محور در چارچوب نظریه توسعه اسلامی هستند. مقاله همچنین تلاش می‌کند این الگو را در نسبت با نظریه‌های مدرن حکمرانی تحلیل کرده و ظرفیت‌های متمایز و مکمل آن را آشکار سازد. نتیجه پژوهش آن است که بازگشت به مبانی قرآنی، نه صرفاً راهی برای احیای سنت، بلکه ضرورتی برای بازتعریف مفاهیم معاصر توسعه و حکمرانی در بستر جوامع مسلمان به‌شمار می‌رود. https://quran2020.journals.pnu.ac.ir/article_12421_348716ee187f2a1b294eb3adca8839e6.pdf